ՄԽԻԹԱՐՈՒԹԻՒՆ ՏԱԳՆԱՊԻ ԺԱՄԻՆ
1 Այսուհետեւ՝ Իդիթոմի մասին. սաղմոս Ասափի
2 Իմ ձայնով ես Տիրոջը դիմեցի,
իմ ձայնով դիմեցի Աստծուն,
եւ նա նայեց ինձ:
3 Նեղութեանս օրերին Աստծուն փնտռեցի՝
ձեռքերս գիշերով պարզած նրա առջեւ,
եւ չխաբուեցի:
4 Հոգիս չէր ուզում մխիթարուել:
Յիշեցի Աստծուն եւ ուրախացայ,
իսկ երբ հառաչում էի,
նուաղում էր հոգիս իմ մէջ:
Հանգիստ:
5 Աչքերն իմ բաց մնացին գիշերուայ պահին,
խռովուեցի ու չխօսեցի:
6 Խորհեցի հին օրերի մասին,
եւ վաղնջական տարիները յիշեցի:
7 Գիշերը սրտիս հետ խօսեցի,
հառաչելիս տառապում էր հոգիս իմ մէջ:
8 Միթէ յաւէտ մերժելո՞ւ է Տէրն ինձ,
եւ այլեւս չի՞ շարունակելու բարեհաճ լինել:
9 Կամ ընդմի՞շտ զրկելու է ինձ իր ողորմութիւնից,
եւ դադարեցնելո՞ւ է խօսքն իր սերնդից սերունդ:
10 Կամ այլեւս մոռանալո՞ւ է Աստուած գթալ ինձ,
եւ բարկութեամբ մերժելո՞ւ է գթութիւնն իր:
Հանգիստ:
11 Ասացի. «Այժմ հասկացայ. սա է նորացած աջը Բարձրեալի»:
12 Յիշեցի գործերը Տիրոջ,
սկզբից յիշեցի սքանչելագործութիւնները նրա:
13 Մտաբերեցի գործերը քո բոլոր,
եւ քո ձեռակերտների մասին խորհեցի:
14 Աստուա՛ծ, քո ճանապարհները սրբութեան մէջ են.
ո՞ր աստուածն է մեծ՝ մեր Աստծու նման:
15 Դու ես հրաշագործ Աստուածը.
զօրութիւնդ ցոյց տուիր քո ժողովրդին:
16 Բազկովդ փրկեցիր քո ժողովրդին՝
Յակոբի եւ Յովսէփի որդիներին:
Հանգիստ:
17 Քեզ տեսան ջրերն, Աստուա՛ծ,
տեսան քեզ ջրերն ու սոսկացին,
եւ անդունդները խռովուեցին յորդառատ ջրերի ձայնից:
18 Ամպերը ձայն տուին,
ուստի եւ քո նետերը սլացան քո անուի որոտման ձայնից:
19 Երեւացին քո փայլակները տիեզերքի,
եւ երկիրը խռովուեց ու դողաց:
20 Քո ճանապարհները ծովում են,
շաւիղներդ՝ յորդառատ ջրերում,
եւ քո հետքերը չեն երեւում:
21 Քո ժողովրդին ոչխարների պէս առաջնորդեցիր
Մովսէսի եւ Ահարոնի ձեռքով: